Coverafbeelding Hollies - Long Dark Road
  • Statistieken
  •   4 wkn Tipparade
  •   1972

Artiestinformatie

Land   Verenigd Koninkrijk

The Hollies scoorden 28 Top 40 noteringen in de Top 40 vooral tijdens de jaren zestig en de eerste helft van de jaren zeventig. Vooral in de jaren zestig speelde de groep in een stijl die veel leek op de Merseybeat uit Liverpool. Ze behoorden tot de succesvolste bands uit de periode van de 'Britse invasie'.

De line up bij het begin van de groep in 1962/1963 was:
Allan Clarke: solozang, gitaar

Graham Nash: gitaar, zang

Tony Hicks: gitaar, zang

Eric Haydock: bas

Bobby Elliott: drums
De groep heeft in de loop van de jaren vele wisselingen gekend.

The Hollies zijn te herkennen aan de meerstemmige, harmonieuze zang. De groep was hierin duidelijk geïnspireerd door The Everly Brothers. Veel liedjes uit de begintijd zijn covers van rock-'n-rollhits, maar in de loop der jaren schreven ze vaker hun eigen teksten of werden tekstschrijvers van buitenaf (vooral Graham Gouldman, bekend van 10CC) aangetrokken.

Vanaf het midden van de jaren zestig scoorde de band een hele reeks aan hits, waaronder Look Through Any Window, I can't let go, Bus Stop, Stop Stop Stop, Carrie Anne, Dear Eloise en Listen to Me. Hun driestemmige zang vormt, samen met de solo's van Alan Clarke, het handelsmerk van the Hollies. Tijdens een tournee door de Verenigde Staten in 1968 maakte Nash kennis met onder meer David Crosby (van de Byrds) en Stephen Stills (van Buffalo Springfield). De drie bleken het niet alleen op persoonlijk vlak goed te kunnen vinden, maar ook stemmen te hebben die nauw bij elkaar aansloten. Hoewel Graham Nash nog mee terug ging naar Engeland, verliet hij de band korte tijd later om met zijn Amerikaanse vrienden Crosby, Stills & Nash op te richten. Graham Nash werdf vervangen door Terry Sylvester (ex-Swinging Blue Jeans). Het vertrek van een van de frontmannen berokkende the Hollies uiteindelijk geen schade. De band scoorde met de nieuwe line-up opnieuw grote hits zoals Sorry Suzanne en He Ain't Heavy... He's my Brother.

In 1973 verscheen een nieuwe LP: Hollies en kwamen ook de laatste twee grote hits van de groep uit, The day that Curly Billy shot down Crazy Sam McGee (nummer één in de Top 40) en The air that I breathe (nummer 2 in de Top 40). Daarna nam het succes geleidelijk af. De laaste Top 40 hit van de groep was: Wiggle that wotsit uit 1977. Vele wisselingen in de bezetting zorgden niet voor een succesvolle revival.

Naar aanleiding van het vijftigjarig bestaan van the Hollies, begon de groep in 2012 met een grote tournee, niet alleen door het Verenigd Koninkrijk, maar ook naar Australië en Nieuw-Zeeland.


Songtekst

It's over, well over
In my mind and in my heart
It's over, well over
But then again it didn't have a good start

You tell me, try sell me
It could have been all I asked
It's over, well over
It's there and flows away
A distant past

Now it's a long dark road
Yes a long dark road
And you know, I loved you
Yes you know, I loved you

Now it's a long dark road
Yes a long dark road
And you know, I loved you
Yes you know, I loved you

It's over, well over
And we can't revive what's past
It's gone now, moved on now
But then again it didn't have a chance to last
No, no, no, a chance to last

Now it's a long dark road
Yes a long dark road
And you know, I loved you
Yes you know, I loved you

Now it's a long dark road
Yes a long dark road
Now it's a long dark road

Songinformatie

ArtiestThe Hollies
 A-kant
Titel Long Dark Road
Lengte 04:15
Componist(en) Tony Hicks, Kenny Lynch
Producer(s) Ron Richards, The Hollies
 B-kant
Titel Promised Land
Lengte 04:17
Componist(en) Tony Hicks, Kenny Lynch
Producer(s) Ron Richards, The Hollies
 
Platenlabel Parlophone
Catalogusnr 5C 006-94 066
Hoogste positie UK -
Hoogste positie US 26
Album Distant Light

Positieverloop